Kandela (skrót, płyta CD) jest Międzynarodówką Standardową (I) jednostka natężenia światła. Podobnie jak inne jednostki podstawowe SI, kandela ma definicję operacyjną – jest ona zdefiniowana poprzez opis procesu fizycznego, w wyniku którego powstanie jedna kandela o światłości.
Od XVI Konferencji Generalnej ds. Miar i Wag (CGPM) W 1979, kandela została zdefiniowana. to jest, moc emitowana przez źródło światła w określonym kierunku, ważona funkcją jasności (standaryzowany model wrażliwości ludzkiego oka na różne długości fal, znana również jako funkcja wydajności świetlnej). Zwykła świeca emituje światło o natężeniu światła około jednej kandeli. Jeżeli emisję w niektórych kierunkach blokuje nieprzezroczysta bariera, emisja nadal będzie wynosić około jednej kandeli w kierunkach, które nie są zasłonięte.
Zatem kandela jest miarą natężenia światła, stosowane w systemie pomiarowym SI. W czasach nowożytnych, technicznie definiuje się je jako natężenie w danym kierunku źródła emitującego promieniowanie monochromatyczne o częstotliwości 540 x 10^12 herców i który ma intensywność promieniowania w tym samym kierunku 1/683 watów na steradian.
| Jednostki fotometryczne SI | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|