De candela (afkorting, CD) is de Standaard Internationaal (EN) eenheid van lichtsterkte. Net als andere SI-basiseenheden, de candela heeft een operationele definitie: deze wordt gedefinieerd door een beschrijving van een fysiek proces dat één candela met lichtintensiteit zal produceren.
Sinds de 16e Algemene Conferentie over Maten en Gewichten (CGPM) in 1979, de candela is gedefinieerd. dat is, vermogen dat door een lichtbron in een bepaalde richting wordt uitgezonden, gewogen door de helderheidsfunctie (een gestandaardiseerd model van de gevoeligheid van het menselijk oog voor verschillende golflengten, ook bekend als de lichtefficiëntiefunctie). Een gewone kaars straalt licht uit met een lichtsterkte van ongeveer één candela. Als de emissie in sommige richtingen wordt geblokkeerd door een ondoorzichtige barrière, de emissie zou nog steeds ongeveer één candela bedragen in de richtingen die niet verduisterd zijn.
Een candela is dus een maat voor de intensiteit van licht, gebruikt in het SI-meetsysteem. In de moderne tijd, het wordt technisch gedefinieerd als de intensiteit in een bepaalde richting van een bron die monochromatische straling uitzendt met een frequentie van 540 x 10^12 hertz en die een stralingsintensiteit heeft in dezelfde richting van 1/683 watt per steradiaal.
| SI-fotometrie-eenheden | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|