ความเข้มของการส่องสว่างคือพลังการแผ่รังสีของแหล่งกำเนิดแสงในทิศทางใดทิศทางหนึ่ง, ถ่วงน้ำหนักด้วยความไวสเปกตรัมของดวงตา. การวัดความเข้มของการส่องสว่างในแคนเดลาตลอดมุมทึบทั้งหมดในสเตราด (เอสอาร์), คนหนึ่งได้รับกระแสแสงเป็นลูเมน (อืม).
ในการวัดแสง, ความเข้มของการส่องสว่างเป็นการวัดกำลังถ่วงน้ำหนักความยาวคลื่นที่ปล่อยออกมาจากแหล่งกำเนิดแสงในทิศทางเฉพาะต่อหน่วยมุมตัน, ขึ้นอยู่กับฟังก์ชันความส่องสว่าง, แบบจำลองมาตรฐานของความไวของดวงตามนุษย์. ความเข้มของการส่องสว่างมีหน่วย SI คือแคนเดลา (ซีดี), หน่วยฐาน SI.
การวัดแสงเกี่ยวข้องกับการวัดแสงที่ตามองเห็นเมื่อรับรู้ด้วยตามนุษย์. สายตามนุษย์มองเห็นได้เฉพาะแสงในสเปกตรัมที่มองเห็นได้เท่านั้น และมีความไวต่อแสงที่มีความยาวคลื่นต่างกันภายในสเปกตรัมต่างกัน. เมื่อปรับให้เข้ากับสภาพแสงจ้า (การมองเห็นภาพ), ดวงตาไวต่อแสงสีเหลืองแกมเขียวมากที่สุด 555 นาโนเมตร. แสงที่มีความเข้มของการแผ่รังสีเท่ากันที่ความยาวคลื่นอื่นจะมีความเข้มของการส่องสว่างต่ำกว่า. เส้นโค้งที่ใช้วัดการตอบสนองของดวงตามนุษย์ต่อแสงถือเป็นมาตรฐานที่กำหนดไว้, เรียกว่าฟังก์ชันความส่องสว่าง.
|
หน่วยวัดแสง SI
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|